Şükrü Atay
BU DÜNYADAN NÂZIM GEÇTİ🌾
15 Ocak 1902 – 3 Haziran 1963
BU MEMLEKET BİZİM 🎶CEM KARACA
//Dünyaya geçmemiş olsa da nazım
Miras kaldı bize koca bir Nâzım//
Türk Dilinin büyük şairi Nazım HİKMET RAN’ı 60. ölüm yıldönümünde saygıyla anıyorum. Ruhu şâd olsun.
BU DÜNYADAN NÂZIM GEÇTİ🌾
Güneşe akın var dedi
O şair olmayı seçti
Ömrünce bedel ödedi
Bu dünyadan Nâzım geçti
Vazgeçilmez bir çınardı
Her mevsim akan pınardı
Meşaleydi hep yanardı
Tüm dünyada adı geçti
Bizim dedi bu memleket
Adını koymuştu hasret
Hep güzele edip davet
Şiiriyle çığır açtı
Aşka aşık olan şair
Bu konuda çok da mahir
Yazmıştı hep aşka dair
Aşkı bir su gibi içti
“O mavi gözlü bir devdi”
Bir ömür boyu hep sevdi
Hayali sıcacık evdi
Engele takılıp sürçtü
“Henüz vakit varken gülüm”
Uzak olsun bizden ölüm
Yıllar boyu süren zulüm
Masumları bulup biçti
“Karlı kayın ormanında”
Memleketin harmanında
Nankörlerin zamanında
Efkârdan neşesi kaçtı
Kolay değil o yıllarda
Ömrü geçti hep yollarda
Farklı düşünen kullarda
Düşüncesi bile suçtu
Ömür boyu hep dayattı
Gerekirse hapis yattı
Ona aslolan hayattı
Kolay olandan vazgeçti
Gelsene demişti geldi
Vera’yla birlikte kaldı
Ölüm gelip çattı öldü
O da bu dünyadan göçtü
Türkmenoğlu gurur duydu
Büyük şair tam da buydu
Tüm dünya sesini duydu
Sonsuzluğa doğru uçtu
Türkmenoğlu (Şükrü Atay)
BU MEMLEKET BİZİM (DAVET)
( Nazım Hikmet)
Dörtnala gelip Uzak Asya’dan
Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket, bizim.
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.
Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim…
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim…
🦋☘️🌹🌿🪴🐞🏡💐🌾
