Şükrü Atay
SÖYLEYEMEDİM 😥
Karşılıksız sevdânla kavrulduğum her gece
Dumanlar tüttüğünü sana söyleyemedim
Derin bir “ahh!” çekerken, sessizlikte sadece
Baykuşun öttüğünü sana söyleyemedim
Seviyorum desem de anlamadın halimden
Uzatsam da tutmadın, bir gün benim elimden
Ne yaptıysam olmadı; göçüp gittin ilimden
Beni incittiğini sana söyleyemedim
Umutsuzdu bu sevdâ, müebbet aşka mahkum
Karara gerekçeydi; çaresiz olan durum
Sadece bir adımdan sonrasıydı uçurum
Bilerek ittiğini sana söyleyemedim
Feleğe “ahh!” etsem de bakmadı gözyaşıma
“Hasret çekip de öldü” yazdır mezar taşıma
Hasta edip derdinle beni yalnız başıma
Bırakıp gittiğini sana söyleyemedim
Kısa kalan ömrümü bir sır gibi sakladım
Bıraktığın her şeyi her gün öpüp kokladım
Senin sevdânla çarpan şu kalbimi yokladım
Ömrümün bittiğini sana söyleyemedim
Benim sevdiğim güzel hurisidir cennetin
Ruhumu benden çaldı; alıp gitti hasretin
Uçup giden ruhumdan arta kalan cesedin
Mezarda yattığını sana söyleyemedim
Türkmenoğlu diliyor; sevdâ kuşum sen de “Uç!”
Ümitsiz bir sevdâda kaçınılmaz bu sonuç
Hasretinle kazdığın mezarımı bir avuç
Toprağın örttüğünü sana söyleyemedim
Türkmenoğlu (Şükrü Atay)
SÖYLEYEMEDİM
Düşlerde sevdim seni söyleyemedim
Sessiz öptüm nefesini söyleyemedim
Sana ben şiirler sözler büyüttüm
Sana ben baharlar yazlar büyüttüm
Sana ben hummalı gizler büyüttüm
Söyleyemedim
Şarkılar yazdım sana okuyamadım
Şiirler yazdım sana okuyamadım
Hep yanımdaydın oysa dokunamadım
Sana ben hayaller düşler büyüttüm
Sana ben gözümde yaşlar büyüttüm
Sana ben hummalı aşklar büyüttüm
Söyleyemedim
Söz & Müzik: Cevdet Bağca
